Keç di destpêkê de tenê ji şîrmijandinê dûr dikevin. Dema ku ew derbekê bidin, hemû şerma wan ji holê radibe. Ew dest bi xebata teknîka livandina destan, girtina çîp, kûr û kûr di qirikê de dikin. Heger dîk ne pir dirêj be, ew hewl didin ku hemû di devê xwe de bigrin, pozê xwe li hember pûbisê mêrik derxin. Piçek alkol û ew jixwe dikare dîkê hevalê te bimije. Hestek xweş e dema ku hûn keçek hûrgelê bikin keçikek rastîn. Niha ji bo ku ew kumê di devê xwe de bigire û daqurtîne ev dibe norm. Gav bi gav tu digihije ser qûna wê. Piştî wê, heke hûn wê di nav nivînan de wekî jinek berdest derman bikin, ew nema diqelişe. Ew jî wê dizivirîne.
Ha, ha - ez ê piçek jî bidim xizmekî wisa! Wusa dixuye ku ew ji mûz hez dike, û kulîlkek zindî, germ û şîrîn pir çêtir e! Tiştek ji min re dibêje ku birayê wê bi rêkûpêk wê bikar tîne û vid rêyek e ku wê populer bike. Ji ber vê yekê çi, pêdivî ye ku kêzik her dem li ser tiliyên wê bimîne.
Min ew çîçika ku li kolanê dimeşiya ewqas şîrîn kir.